Melancholy..

Sommer

Am Abend schweigt die Klage
des Kuckucks im Wald.
Tiefer neigt sich das Korn,
der rote Mohn.

Schwarzes Gewitter droht
ueber dem Huegel.
Das alte Lied der Grille
erstirbt im Feld.

Nimmer regt sich das Laub
der Kastanie.
Auf der Wendeltreppe
rauscht dein Kleid.

Stille leuchtet die Kerze
im dunklen Zimmer;
eine silberne Hand
loeschte sie aus;

windstille, sternlose Nacht.

Flown away is the gold of the days,
The evening's brown and blue colors:
The shepherd's soft flutes have died,
The evening's brown and blue colors,
Flown away is the gold of the days.

Georg Trakl
Austrian poet (Salzburg 1887-1914)

Ο μπόμπιρας..

Please my son.

Pay attention and take, first, that stupid lollipop out of your mouth.

One day you are going to be the head of my business !!

In fact, I am going to make you the best businessman in the whole country !!

So go now, pick up the bill and pay the waiter...

Be serious and take that lollipop out of your mouth right now..

How can I trust you ?

A moment in a Greek tavern.

Στιγμιότυπο από μια ταβέρνα στα Σύβοτα..

Καλό μήνα !

With best wishes for a very good and sunny month!

Two beauties.

A little blur but.... I wanted to share (this sounds like a rhyme).

My two countries... Οι δύο μου πατρίδες..

I was brought up in Northern Germany in a small town called Bremen (population 600.000)

I had a happy childhood, although I was a bit lazy at school!
I remember my parents. My father was very good to me and my sister. Always in a good mood.

My mother was strict to us and a nervous woman. But we loved them both!!
I don't know how this happened but I cannot remember so much from my past.

It is all very blur in my head!

I met my Greek husband right after I finished High school.
He had a job as obstetrician gynecologist and senior physician in a hospital in Bremen...

His roots where from Crete (father) and Macedonian (mother).
I took sick and came to that hospital. He cured me and we fell in love.

So, this is my story, how I came to live in Athens..
I love this country so much, that I feel more as a Greek..

I see this country with the eyes and criticism of a German and feel with the heart of a Greek woman..


Ανατράφηκα στην Βόρεια Γερμανία σε μία μικρή πόλη που ονομαζεταί Βρέμη (πληθυσμό 600.000).
Είχα μια πολύ ευτυχισμένη παιδική ηλικία. Αν ήμουν και λίγο τεμπέλα στο σχολείο..

Θυμάμαι τους γονείς μου.
Ο πατέρας μου ήταν πολύ καλός με μένα και την αδελφή μου.
Η μητέρα μου ήταν αυστηρή σε μας και μία νευρική γυναίκα.
Αγαπούσαμε όμως και τους δύο πάρα πολύ!
Δεν ξέρω πώς συνέβη αυτό, αλλα δεν μπορώ να θυμηθώ πολύ από το παιδικό παρελθόν μου.
Αύτο θα μου μένει ενα μυστήριο!

¨Οταν τελείωσα το Γυμνάσιο, γνώρισα τον ¨Ελληνα, μετά άνδρα μου..
Δουλέψε ως γυναικολόγος μαιευτήρας σε νοσοκομείο της Βρέμης..
Οι ρίζες του 'ηταν απο την Κρήτη (πατέρας) και Μακεδονία (μητέρα).

Αρρώστισα, νοσηλεύτικα στο νοσοκομείο, και ερώτευτικαμε..

Αυτή είναι η ιστορία πως 'ηρθα στην Αθήνα..

Αγαπώ αυτή την χώρα τόσο πολύ και νιώθω περισσότερα σαν Ελληνίδα.
Βλέπω την Ελλάδα με τα κριτικά μάτια μιας Γερμανίδας και την καρδιά μιας Ελληνίδας!

René Jacobs 'Ombra Fedele Anch'io' (Imagenes de Florencia)

Riccardo Broschi (1698-1756)

Air de Dario
De l'opera Idaspe

The cicada... Ο τζίτζικας..

Since I came to Greece, very young then, these are the first impressions I will remember until I die:

The sun and the bright light.
The scent of flowers.
Noisy streets.
Friendly people.
Old ladies in full make-up.
Men in their pajamas walking in crowdy streets
(in front of hospitals).
Very tall buildings.
The clear sea.
The beautiful islands.
And that special singing during hot summer days:
The cicada.... Ο τζίτζικας..
His singing is so loud and full of joy!!
Tsi tsi tsi tsi
I am going to miss you little fellow!!

Καί τά τζιτζίκια τά τζιτζίκια μέσ' στ'αυτιά τών δέντρων.
(¨Ελύτης)

Τό χρυσό παραμύθι..