Monday, February 28, 2011

About wine.

"The Good Nights"
    by Joseph Mills

On the good nights 
when the bottle's empty
we always want
just a little more,
half a glass,
a few sips,
a taste.
We know
this desire
can be dangerous
to pursue,
that it can make
mornings difficult,
so usually we
brush our teeth
let the dog in,
lock the doors.
But sometimes,
even as we say
we really should
get ready for bed,
instead of loading
the dishwasher
we will search 
for the corkscrew,
all the while 
shaking our heads
in wonder
at this willingness
to ignore the clocks
and the fact we have
to work tomorrow,
this irresponsibility,
this evidence
even after all these years
of the unquenchable desire
for each others company.

Wednesday, February 23, 2011


Τό δρόμο πλαί στή θάλασσα περπάτησα
  πού 'κανε κάθε μέρα η ποδηλάτισσα

Βρήκα τά φρούτα πού 'χε τό πανέρι της
  τό δαχτυλίδι πού 'πεσε απ' τό χέρι της

Βρήκα τό κουδουνάκι καί τό σάλι της
  τίς ρόδες τό τιμόνι τό πεντάλι της

Βρήκα τή ζώνη της βρήκα σέ μιάν ακρη
  μιά πέτρα διάφανη που 'μοιαζε μέ δάκρυ

Τά μάζεψα ενα ενα καί τά κράτησα
  κι ελεγα πού 'ναι πού 'ναι η ποδηλάτισσα

Τήν είδα νά περνά πάνω απ' τά κύματα
  τήν αλλη μέρα πάνω από τά μνήματα

Τήν τρίτη νύχτωσ' εχασα τ'άχνάρια της
  στούς ούρανούς ανάψαν τά φανάρια της.

Οδυσσεας Ελυτης

Monday, February 21, 2011


PS. These portraits were not made by me.

Der Spiegel sagt mir, ich bin schoen!
Ihr sagt: zu altern sei auch mein Geschick.
Vor Gott muss alles ewig stehn,
in mir liebt ihn, fuer diesen Augenblick.


Saturday, February 12, 2011

Gedanken - Σκέψεις

Je mehr ich ueber mein Leben nachdenke, umso tiefer schlagen sich die Wunden
der Vergangenheit in mein Fleisch.
Darum versuche ich, ueberhaupt alles Vergangene zu vergessen.
Was mir nicht immer gelingt.
Ich bin stumm geworden und spreche kaum noch.
Versuche nun, mich abzutrennen von der Welt.
Dieses sehe ich als eine Erloesung an.
Es schmerzt nicht im geringsten!

The more I think about my life, the deeper the wounds of my past
reopen in my flesh.
I try to forget the past.
Which is not easy.
I barely speak.
I have become mute.
Now, I try to separate myself from the world.
I see this as a relief.
It does not hurt at all!

Όσο περισσότερο σκέπτομαι για τη ζωή μου, τόσο ποιο βαθιά
ανοίγουν ξανά οι πληγές του παρελθόντος στη σάρκα μου.
Προσπαθώ να ξεχάσω το παρελθόν.
Δεν είναι πάντα εύκολο
Μόλις μετά βίας μιλώ.
Έχω γίνει βουβή
Τώρα προσπαθώ να χωριστώ από αυτόν τον κόσμο...
Το βλέπω ως μια ανακούφιση
Και δεν πονώ καθόλου!.

Monday, February 7, 2011

Gems from Crete

Memories from Crete...
Einige Edelsteine von Kreta.

Μερικές εικόνες απο την Κρήτη.